عظیم ابراهیم پور : «فتنه» حرکتی ایستا و نقطه‌ای نیست، بلکه جریان مستمری است که از ابتدای انقلاب، براساس فکر و خط خاصی مشغول فعالیت بوده است.

عظیم ابراهیم پور : «فتنه» حرکتی ایستا و نقطه‌ای نیست، بلکه جریان مستمری است که از ابتدای انقلاب، براساس فکر و خط خاصی مشغول فعالیت بوده است.

عظیم ابراهیم پور : «فتنه» حرکتی ایستا و نقطه‌ای نیست، بلکه جریان مستمری است که از ابتدای انقلاب، براساس فکر و خط خاصی مشغول فعالیت بوده است.

به گزارش روابط عمومی قرارگاه حضرت زهرا (س) استان اردبیل، سلسله جلسات ۴۰ سالگی انقلاب با موضوع فتنه 8۸ و جریان شناسی فتنه 98 باسخنرانی حاج عظیم ابراهیم پور در مهدیه اردبیل برگزار شد.

در این جلسه ابراهیم پور در خصوص جریان شناسی چگونگی و شکل گیری فته 88 و همچنین نقش سران در این جریان و براندازی آن توسط مردم و نقش مهم رهبری و ولایت فقیه در براندازی این فته ایراد سخن کردند.

عظیم ابراهیم پور در خصوص جریان فته گفت: به زعم ما، «فتنه» حرکتی ایستا و نقطه‌ای نیست، بلکه جریان مستمری است که از ابتدای انقلاب، براساس فکر و خط خاصی مشغول فعالیت بوده است. البته در این بستر، جریان‌های قدرت‌طلب و دیگران هم آمدند و سوار بر این موج شدند و حوادثی را برای کشور به وجود آوردند و آسیب‌هایی زدند. به اعتقاد ما هنوز ابعاد، لایه‌ها، کارگزاران، کارفرمایان و برنامه‌ریزان و بازیگران فتنه خوب تبیین نشده‌اند. مسأله اصلی این است که عده‌ای سعی می‌کنند فتنه را در سه چهار شخصیت سیاسی که در انتخابات آمدند و ناکام ماندند، منحصر کنند که این تحلیل درستی نیست.

البته این‌ها نیز جزو جریان فتنه هستند، ولی همه ماجرا این نیست. قطعا کارفرما، کارگردان، سناریونویس و برنامه‌ریز اصلی فتنه، نظام سلطه، سیستم‌های امنیتی و اطلاعاتی و جاسوسی آمریکا، انگلیس و موساد هستند که با همه کسانی که فکر و اندیشه امام را برنمی‌تابند، هماهنگ شدند. همه این‌ها تلاش کردند نقاط ضعف درون جریانات سیاسی داخلی را شناسایی و از آن‌ها در مسیر تحقق اهداف‌شان استفاده کنند که البته بعضی از عناصر داخلی را هم فریب دادند.

وی در خصوص شاخصه‌های هر دسته در جریان فتنه 88 افزود:در کشور، سیاسیون شاخصی وجود داشتند که این سناریوی دشمن‌ساخته را می‌فهمیدند؛ ولی قدرت‌طلبی باعث شد این‌طور تحلیل کنند که ما می‌توانیم در صحنه، نظام سلطه را مدیریت کنیم، غافل از این‌که خودشان مدیریت شدند. لذا فکر می‌کنم اول باید ابعاد، لایه‌ها و اهداف فتنه را تحلیل کنیم؛ زیرا با وجود این‌که بیش از ده سال از فتنه گذشته است، نیروهای سیاسی، تحلیل واحدی از فتنه به دست ندادند. اگر دقت کنیم، شاهدیم که رهبر انقلاب، هر بار که فرصت مناسبی پیش می‌آید، چقدر زیبا به این مسأله می‌پردازند تا به تحلیل و برداشت واحدی برسیم. فکر می‌کنم این نکته خیلی اهمیت دارد.

نکته دوم این است که عده‌ای در ماجرای فتنه و برخورد با آن کم آوردند. این‌ها هم یک طیف هستند. بعضی از آن‌ها نوع موضع‌گیری‌شان به تقویت فتنه منجر شد؛ بعضی‌ها عدم موضع‌گیری یعنی سکوت‌شان منجر به تقویت فتنه شد و برخی نیز با تحلیل‌های غلط خود، علیه فتنه موضع گرفتند؛ اما به فتنه کمک کردند. این نکته بسیار مهمی است. مثلا جریان فتنه، قطعا، به دنبال دوقطبی کردن جامعه بود. حالا اگر کسی در درون ما بیاید و همان رفتار را دنبال کند که منجر به دوقطبی وفاداران نظام شود، آیا نتیجه‌اش به نفع فتنه می‌شود یا نه؟ نظام سلطه به دنبال این بود که 13 میلیون رأی را در برابر 24 میلیون رأی قرار بدهد.

مگر این‌طور نبود؟ می‌خواست جامعه را دوقطبی کند. فتنه هم می‌خواست همین کار را بکند. متأسفانه عده‌ای هم که در داخل، اسم‌شان اصول‌گرا بود، همین تحلیل را داشتند و می‌خواستند همین کار را بکنند. این‌که ما بیاییم و مسأله فتنه را در خیابان‌ها حل کنیم و مردم را مقابل هم قرار بدهیم، تحلیل بسیار انحرافی و غلطی بود که رهبری، حکیمانه، متوجه مطلب شدند و اعلام کردند که لشکرکشی خیابانی یعنی چه؟

بعضی‌ها با سکوت‌شان به فتنه کمک کردند؛ بعضی‌ها با نوع همراهی با فتنه آن را تقویت کردند؛ بعضی‌ها هم به ظاهر مقابل فتنه ایستادند، اما عملاً به آن کمک کردند. ما این موارد را روشن نکرده و تبیین نکردیم، ولی عده‌ای با تحلیل‌های غلط و خط‌کشی‌های نادرست، جبهه نیروهای انقلاب را محدود می‌کنند و باعث ریزش نیروها می‌شوند و افرادی را از انقلاب خارج می‌کنند.

ابراهیم پور در برای نقش مردم اشاره کرد:نظام سلطه در سال‌های اخیر، برای برخورد با جمهوری اسلامی با الگوی کودتای نرم، سرمایه‌گذاری عظیمی انجام داده بود. غیر از نظام سلطه، دشمنان داخلی نظام نیز که شامل گروه‌های متخاصم و معاند مثل منافقین، چریک‌های فدایی خلق، حزب توده، جریان وهابیت، جریان سلطنت‌طلب، جریان بهائیت، گروه‌های شیطان‌پرست، فاسد و منحرف می‌شوند، مجموعاً درصدد انتقام از جمهوری اسلامی بوده و هستند؛ اما در کنار این دو جریان، جریان سومی هم وارد این عرصه شد: گروه‌های انحرافی و افراطی‌ای که به نام دوم خرداد فعالیت می‌کردند.

فتنه‌گران در ابتدا فکر می‌کردند با برنامه‌ریزی‌های گسترده، می‌توانند نظام را به کوتاه آمدن از مواضع اصولی خود وادار کنند و حداکثر ظرف یکی دو ماه، این موضوع، عملی خواهد شد؛ لیکن بعد از شکست‌های پی‌درپی، ریزش بدنه اجتماعی و عدم اقبال عمومی، عملا جریان فتنه به عصبانیتی پرخاشگرایانه و لجاجت دچار شد که در مواضع سران استکبار و بیانیه‌های سران داخلی فتنه به روشنی این موضوع هویدا بود. در نهایت، این عصبانیت و لجاجت و رگ‌های برآمده از گردن، در روز عاشورا با اهانت به مقدس‌ترین ارزش این ملت جلوه کرد.

این موضوع دردناک، واکنش جدی مردم را موجب شد. مردم سراسر کشور در حماسه بزرگ نهم دی، زیباترین جلوه «تولا» به خط اباعبدالله و ولایت و رهبری را ابراز کردند و با شعارهای خود نشان دادند که آدرس‌های دقیقی از یزید و یزیدیان و نظام استکبار و عاملان داخلی آن دارند. آنان هشدار دادند که فتنه‌گران و هتاکان و سرکوب‌کنندگان در این میان، سرنوشتی چون هدایت‌کنندگان، مقابله‌کنندگان و سکوت‌کنندگان در واقعه عاشورا در انتظارشان خواهد بود و بایستی پیام حماسه تاریخی 9 دی ماه 88 را درک کرده، توبه کنند و به آغوش ملت، رهبری و قانون برگردند؛ چرا که لجاجت و فتنه‌گری جز خسران دنیا و آخرت دست‌آوردی به همراه ندارد.

خروش دینی، انقلابی و عاشورایی امت حزب‌الله در 9 دی 88، این مهم را تذکر می‌دهد که دین، ولایت و امامت، بسیار عمیق‌تر و ریشه‌دارتر از آنی است که معدودی بخواهند در آن تردید و ابهام ایجاد کنند. مردم هشدار دادند که فتنه‌گران و هتاکان، سرکوب‌کنندگان در این میان، سرنوشتی چون هدایت‌کنندگان، مقابله‌کنندگان و سکوت‌کنندگان در واقعه عاشورا در انتظارشان خواهد بود.

در 9 دی ماه 1388، ملت بزرگ و عاشورایی ایران اسلامی حماسه پرشکوهی را رقم زدند که خواب را از چشم گستاخان فتنه‌گر گرفت و سد بزرگی در مقابل ادامه مسیر فتنه‌انگیزان و بحران‌آفرینان بود. پس از حدود 200 روز از قانون‌شکنی، فتنه‌انگیزی، آتش‌افروزی در هتک حرکت جماعتی بی‌هویت، ملت رشید، برای آخرین بار اتمام حجت کرد. مردم ایران شیطان بزرگ، صهیونیست‌ها و دستگاه‌های اطلاعاتی آنان را با پاسخ دندان‌شکن خود مواجه ساختند.

در روند فتنه 88 شاهد بودیم که اهانت به شعارهایی همچون استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی، مردم‌سالاری، قانون‌گرایی و… در نهایت منتهی به اهانت به حضرت اباعبدالله‌الحسین (علیه‌السلام) و عاشورا و کربلا شد که همه هستی مردم است و دیگر جای کوتاه آمدن نبود. اوج بصیرت ملت نیز در 9 دی ماه، در این است که همه شعارها دینی است و هیچ عکسی جز عکس رهبری، در دست کسی نیست و این یعنی همه بهانه‌ها را از بین بردن.

البته در این بصیرت‌افزایی برای شکل‌گیری حماسه 9 دی، نقش صدا و سیما چشمگیر است. اقدامات و روشنگری صدا و سیما در قبال هتک حرمت عاشورای 88، موجب خشم دشمنان خارجی و داخلی کشورمان شد. نظام سلطه را با امپراطوری رسانه‌ای ـ خبری‌اش، صهیونیست‌ها اداره می‌کنند. آنان پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دهم، عملیات روانی گسترده‌ای را برای ایجاد سؤال، ابهام، ترویج شبهات و انتقال اخبار ناصحیح و کذب، علیه جمهوری اسلامی ایران تدارک دیدند. در این میان، یگانه ظرفیت مقابله با عملیات روانی دشمنان علیه کشورمان، ظرفیت گسترده رسانه ملی بود و هست.

نوشتن یک پیام

Your email address will not be published.

پست مرتبط

Enter your keyword